บทที่ 1975 เขาไม่ได้ตามฉันมาหรอกเหรอ? แล้วคนล่ะ?

"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน" หัวหน้าหวังครุ่นคิด "ในเมื่อนายเจอเบาะแสแล้ว ก็ตามสืบจากเบาะแสนั้นต่อไป นายหาวิธีเข้าไปตีสนิทกับลูกน้องของไล่จื่อโถวคนนั้นดู ลองหลอกถามข้อมูลจากปากมันมาให้ได้มากที่สุด"

"ไม่ต้องทำเรื่องให้มันยุ่งยากขนาดนั้นมั้งครับ?"

หลิวเกินไหลไม่ค่อยเข้าใจ "ในเมื่อเบาะแสทั้งหมดชี้เป้าไปที่ไล่จื่อโถวคนนั้นแล้ว ก็ไปจับมันมาตรงๆ เลยไม่ดีกว่าเหรอครับ? ทำไมต้องอ้อมค้อมด้วย?"

"ตอนนี้ยังทำไม่ได้" หัวหน้าหวังโบกมือ "ข้อแรก อาชญากรหลบหนีจากต่างมณฑลคนนั้นระวังตัวแจ ไล่จื่อโถวอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหมอนั่นพักอยู่ที่ไหน ลูกน้องของเขาก็หูไวตาไวกันทั้งนั้น ถ้าเกิดรู้ตัวว่าถูกสะกดรอยตาม ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะส่งข่าวให้อาชญากรหลบหนีคนนั้นชิงหนีไปก่อน ถึงตอนนั้นจะตามจับร่องรอยก็ยากแล้ว

ข้อสอง ในมือเราไม่มีหลักฐานการทำผิดของไล่จื่อโถว เราไม่มีข้ออ้างที่จะไปจับกุมเขา"