บทที่ 1984 นายมั่นใจไหม?

บางทีอาจจะกังวลว่าหลิวเกินไหลจะรับปากแต่ไม่ทำตาม หัวหน้าหวังไม่เพียงแต่จัดให้ลูกพี่จางตามไปด้วย แต่ตัวเองยังยืนอยู่หน้ารถจี๊ปเพื่อมองหลิวเกินไหลเดินไปทางสี่แยกหมายเลขสิบสาม จนกระทั่งมองไม่เห็นเงาของหลิวเกินไหลแล้ว ถึงได้ขึ้นรถ

"หัวหน้าสือ คุณไม่ได้บอกว่าไอ้หนูนี่ไม่ค่อยเชื่อฟังเหรอครับ? ผมว่าเขาก็ว่านอนสอนง่ายดีออก"

"เชื่อฟังเหรอ?" สือถังจือหัวเราะเบาๆ "คุณไม่สังเกตเห็นอะไรผิดปกติบ้างเหรอ? ถ้าเขาเถียงคุณสักสองสามประโยค ไม่แน่ว่าเขาอาจจะไปจริงๆ แต่การที่ไม่พูดอะไรสักคำแล้วเดินไปเลย นั่นแปลว่าเขาไม่ได้กะจะไปตั้งแต่แรกแล้ว"

"จริงด้วย" หัวหน้าหวังเพิ่งจะคิดได้ "หรือว่าผมจะเรียกเขากลับมาตอนนี้เลยดี?"

"ช่างเถอะ" สือถังจือโบกมือ "ลูกชายฉันคนนี้อาจจะดื้อไปหน่อย แต่ก็พอมีฝีมืออยู่บ้าง ปล่อยให้เขาลองดูเถอะ ไม่แน่อาจจะสร้างเรื่องเซอร์ไพรส์ให้พวกเราก็ได้"