บทที่ 199: แกยังใส่ได้เลย แล้วทำไมฉันจะใส่ไม่ได้?

“ตอนเที่ยงผมกลับไปบ้านมาเที่ยวหนึ่ง เอาของขวัญปีใหม่ของผมทั้งหมดส่งกลับไปแล้ว” หลิวเกินไหลหิ้วกระสอบป่านออกจากประตู โยนลงในกระบะพ่วง “ถ้าผมไม่ส่งไปล่วงหน้าเที่ยวหนึ่ง พี่ก็ไม่มีที่นั่งแล้ว”

“แกเอาของมาเท่าไหร่?” หลิวหมิ่นล็อกประตู แล้วก็นั่งลงบนกระบะพ่วง

“อย่างไรเสียก็ไม่น้อย” หลิวเกินไหลพูดอย่างคลุมเครือ

“บอกมาสิว่ามีอะไรบ้าง?” หลิวหมิ่นเกิดความสนใจขึ้นมา

“กลับบ้านไปดูก็รู้เอง”