บทที่ 2004 แค่นี้เองเหรอ?

เสียงเอะอะโวยวายของหลี่หลิงดึงดูดความสนใจของคนในห้องทำงาน แม้แต่เซวียชุนหย่วนก็ยังอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมามอง

เหยาเหยาชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ เอียงคอมองดู

"ว้าว! ลายมือสวยจังเลย! รองหลิว นายเรียนจบแค่ประถมปลายไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงเขียนหนังสือสวยขนาดนี้ล่ะ? ฉันเรียนจบมัธยมปลายมาเสียเปล่าเลยเนี่ย"

แม้แต่เรื่องที่ฉันจบแค่ประถมปลายก็ยังสืบรู้มาได้... หน่วยงานราชการนี่ไม่มีความลับจริงๆ

โชคดีที่ฉันประพฤติตัวดี ซื่อตรง ไม่มีประวัติด่างพร้อย ไม่อย่างนั้นไม่รู้ว่าจะถูกเอาไปนินทาว่าร้ายยังไงบ้าง!