บทที่ 2025 ประสบการณ์ล้วนๆ

ดื่มกันไปได้สักพัก กับข้าวก็พร่องไปกว่าครึ่ง ทุกคนก็เริ่มคุยกันออกรสมากขึ้น นอกจากปู่หลิวแล้ว ก็มีจางฉางฟู่นี่แหละที่เสียงดังกว่าใครเพื่อน

เขาไม่ได้พูดเรื่องอื่นหรอก เอาแต่เล่าเรื่องที่หลิวเกินไหลไปจัดซื้อเสื้อโค้ทผ้าฝ้ายที่โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าหมายเลขสองนั่นแหละ

ไม่รู้ว่าใครปากสว่าง ไม่เพียงแต่เอาเรื่องที่ใช้หมูป่าไปแลกเสื้อโค้ทผ้าฝ้ายไปเล่าให้คนอื่นฟัง แต่เรื่องที่หน่วยงานสองแห่งแย่งเสื้อโค้ทสองร้อยตัวนั้นก็ยังแพร่สะพัดไปทั่วอีกด้วย

จางฉางฟู่ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่หลิวเกินไหลใช้หมูป่าแลกเสื้อโค้ท แต่เขาเล่าเรื่องราวได้อย่างออกรสออกชาติ ราวกับเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ฟังดูก็รู้เลยว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเล่าเรื่องนี้

ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย จางฉางฟู่ก็มีพรสวรรค์ในการเป็นนักเล่านิทานเหมือนกันนะ