บทที่ 2088 มือปืนแม่นเป้าสือเหล่ย

"ดาวสว่างจังเลยนะ"

สือเหล่ยเอาศอกยันเข่า สองมือเท้าคาง เงยหน้ามองฟ้า ดวงตากลมโตราวกับสะท้อนแสงดาวที่ส่องประกายเต็มท้องฟ้า

"แถมยังกะพริบวิบวับด้วย" หลิวเกินไหลพยักหน้าเห็นด้วย

เขาไม่ได้แค่พูดส่งๆ ไปอย่างนั้น แต่เขานึกไปถึงยุคหลัง

ในยุคหลัง อย่าว่าแต่เมืองใหญ่อย่างเมืองหลวงเลย ต่อให้เป็นเมืองเล็กๆ ระดับสี่ระดับห้า ก็ยังยากที่จะได้เห็นดวงดาวเต็มท้องฟ้าแบบนี้ ถ้าอยากดูทางช้างเผือก ก็ต้องไปตามชนบทห่างไกลที่ไม่มีมลพิษเท่านั้น