บทที่ 2090 ยังคิดจะกระทืบฉันให้ตายอีกเหรอ

"โธ่เอ๊ย ทำไมนายจุดประทัดซะหมดเลยล่ะ ฉันกะจะเก็บไว้จุดตอนเฝ้าข้ามปีแท้ๆ" จู่ๆ สือเหล่ยก็หยิกหลิวเกินไหลไปทีนึง

ประทัดจุดหมดไปตั้งนานสองนานแล้ว พี่เพิ่งจะนึกขึ้นได้เหรอเนี่ย

เส้นประสาทรับความรู้สึกของพี่ยังค้างอยู่ก่อนปีใหม่หรือไง

"เฝ้าอะไรกันล่ะ ผมอยู่เป็นเพื่อนพ่อเองก็พอแล้ว พี่รีบกลับบ้านไปอยู่เป็นเพื่อนแม่เถอะ ปีใหม่ทั้งที จะปล่อยให้แม่อยู่บ้านเลี้ยงน้องคนเดียวได้ยังไง"

หลิวเกินไหลเร่งให้สือเหล่ยรีบกลับบ้าน