บทที่ 2095 ทุบโต๊ะใส่ฉันเหรอ

หลิวเกินไหลไม่ได้สนใจหลี่หลิง

อายุเท่าเขา ขยันขันแข็งหน่อยก็เป็นเรื่องดี ยิ่งตั้งใจทำงานมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเติบโตได้เร็วเท่านั้น

เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่หลิวเกินไหลเดินเข้ามาในห้องทำงาน หลี่หลิงก็มาถึงแล้ว หมอนั่นหาวหวอดๆ ติดต่อกัน ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเมื่อคืนนอนไม่พอ

"สูบบุหรี่เรียกความสดชื่นหน่อยสิ โรงพิมพ์จัดคิวพิมพ์ให้หรือยัง" หลิวเกินไหลยื่นบุหรี่ให้เขาหนึ่งมวน

"อย่าพูดถึงเลยครับ" หลี่หลิงลูบหน้าตัวเองแรงๆ สองสามทีด้วยสีหน้าท้อแท้ "ผมตื๊อรองผู้จัดการโรงงานที่เข้าเวรอยู่ทั้งคืน แต่เขาก็ไม่ยอมใจอ่อนเลย"