บทที่ 2097 คงไม่ได้โดนหลอกจนเป๋ไปจริงๆ หรอกนะ

หัวหน้าหวังไม่ได้พูดอะไร เอาแต่ยืนรออยู่ข้างๆ รอจนสูบบุหรี่ใกล้จะหมด คนอื่นๆ ก็เบิกกระสุนเสร็จแล้วเดินออกไปหมดแล้ว เขาถึงทิ้งก้นบุหรี่ แล้วชะโงกหน้าไปที่หน้าต่างเบิกกระสุน

"สวัสดีครับหัวหน้าหวัง" หลี่หลิงรีบยืนตรงทำวันทยหัตถ์อย่างนอบน้อมทันที

หลี่หลิงดึงดันจะตามมาให้ได้ หลิวเกินไหลก็เลยลากเขามาช่วยทำงาน ส่วนตัวเองก็หลบอยู่ข้างๆ หยิบกระดาษมาถือไว้สองสามแผ่น แกล้งทำเป็นยุ่ง

ตอนนี้ หัวหน้าหวังเดินเข้ามาใกล้ หลี่หลิงก็เอ่ยปากทักทายไปแล้ว เขาเลยแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นต่อไปไม่ได้อีก แอบด่าหลี่หลิงในใจ แล้วก็ลุกขึ้นยืนตาม

"ทำได้ไม่เลว รู้จักทำใจให้สงบ ตั้งใจทำงาน นายพัฒนาขึ้นกว่าเมื่อก่อนจริงๆ นะ"