บทที่ 2099 เหรียญอิสริยาภรณ์ชั้นที่สอง

"ผมขอลองนั่งดูหน่อยนะ"

หลิวเกินไหลรับมา วางรองบนเก้าอี้หน้าโต๊ะหนังสือ แล้วทิ้งตัวลงนั่ง "สบายน่าดูเลย พี่ ทำไมพี่ถึงฝีมือดีขนาดนี้เนี่ย"

ไม่ว่าจะสบายจริงหรือแกล้งสบาย ก็ต้องทำให้สือเหล่ยรู้สึกดีใจแบบเต็มร้อยไว้ก่อน

"แค่เย็บเบาะรองนั่ง ก็เรียกว่าฝีมือดีแล้วเหรอ ถ้าชมไม่เป็นก็อย่ามาชมมั่วๆ ดีกว่า" สือเหล่ยไม่รับมุก

แล้วพี่ยังอยากจะเย็บอะไรอีกล่ะ เย็บเสื้อผ้าเหรอ ถ้างั้นผมคงไม่กล้าใส่หรอก ถ้าเสื้อผ้าใส่ไม่พอดีตัว คงได้อึดอัดตายแน่