บทที่ 2106 หลอกให้ตกใจเล่นสักหน่อยดีไหมนะ

พอถึงแถวๆ ตลาดมืด หลิวเกินไหลก็หาตรอกมืดๆ เก็บรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างไว้ แล้วเอาผ้าปิดหน้า เดินทอดน่องเข้าไปในตลาดมืด

คนในตลาดมืดค่อนข้างเยอะ ดูเหมือนจะไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเท่าไหร่

พอเดินไปถึงหน้าแผงของพ่อค้าตั๋วแลกเงินรายใหญ่ พ่อค้าคนนั้นก็จำเขาได้ทันที น้ำเสียงเจือไปด้วยความดีใจ

"ลูกพี่ หายหน้าหายตาไปนานเลยนะเนี่ย นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว"

"ก็อยากมาอยู่นะ แต่ช่วงก่อนหน้านี้มันไม่ค่อยสงบเท่าไหร่นี่นา ธุรกิจนายได้รับผลกระทบไหมล่ะ" หลิวเกินไหลทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งพับ แล้วโยนบุหรี่ให้พ่อค้าไปมวนนึง