บทที่ 2111 ยังจะมาเรียกตัวเองว่ากระผมอีกเหรอ

พอคุยเรื่องบัวลอยจบ หลี่หลิงก็ชะโงกหน้าออกไปดูลาดเลานอกห้องทำงาน พอเห็นว่าไม่มีใครมา ก็ล้วงซองจดหมายตุงๆ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้านใน แล้วส่งให้หลิวเกินไหล

"นี่ค่าหมูป่าครับ หมูป่าตัวนั้นหนักสองร้อยแปดชั่ง คิดชั่งละสี่หยวน รวมเป็นเงินแปดร้อยสามสิบสองหยวน พี่ลองนับดูสิครับ"

หมูป่านั่นเอาไปส่งให้แบบปุบปับ ทางโรงงานอาหารไม่มีเงินสด ผู้บริหารก็เลยรับหมูป่าไว้ก่อน แล้วตกลงกันว่าตอนมารับบัวลอย ค่อยจ่ายเงินให้

หลิวเกินไหลรับซองจดหมายมา ดึงเงินปึกนึงออกมา น่าจะประมาณร้อยหยวน ยัดใส่มือหลี่หลิง

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องแบ่งปันกันหรอกนะ จะให้เขาช่วยวิ่งเต้นเหนื่อยเปล่าๆ ได้ยังไง