บทที่ 2147 ทำไมพวกนายไม่กล้าซัดกับพวกเขาสักตั้งล่ะ

ตาเฒ่าทั้งสามคนไม่ได้โลภมาก ไม่มีใครเลือกหมาป่าจ่าฝูงตัวใหญ่ที่สุดสองตัวนั้นเลย แต่เลือกหมาป่าธรรมดาไปสามตัว

หยางฟานกับหลี่หลิงก็เกรงใจเหมือนกัน เลือกหมูป่าตัวที่เล็กกว่ามาหนึ่งตัว พ่อของทั้งสองคนล้วนเป็นผู้บริหาร พออยู่ต่อหน้าผู้บริหารระดับสูงวัยเกษียณทั้งสามคน ก็เลยกล้าแสดงออกมากกว่าฉีต้าเป่ากับฉินจ้วง

พอเลือกหมาป่ากับหมูป่าที่ต้องการได้แล้ว ลำดับต่อไปก็คือปัญหาว่าจะขนออกจากป่ายังไง อุปกรณ์ก็ทำได้ง่ายๆ แค่ทำแคร่เพิ่มอีกสองอันตามแบบสี่อันนั้นก็พอแล้ว หลายคนช่วยกันลงมือทำ แป๊บเดียวก็เสร็จ

ตาเฒ่าทั้งสามคนช่วยกันยกหมาป่าที่ตัวเองเลือกขึ้นไปวางบนแคร่อันหนึ่ง จากนั้นพวกเขาก็ช่วยกันจัดแจงหมาป่าที่เหลือ แล้วยกหมูป่าสองตัวแยกไปวางบนแคร่อีกสองอัน