บทที่ 2175 ลื่นเป็นปลาไหลเลยนะ

จะไปเยี่ยมคุณอาหลี่ทั้งที หลิวเกินไหลก็ไม่ยอมไปมือเปล่าหรอก ตอนที่เดินเข้าไปในห้องทำงานของหลี่ไท่ผิง ในมือเขาก็หิ้วเนื้อลาตุ๋นซีอิ๊วชิ้นเบ้อเริ่มหนักสองสามชั่ง กับปลาอินทรีตัวเขื่องหนักเจ็ดแปดชั่งอีกสองตัวไปด้วย

ยุคสมัยนี้ ของกินพวกนี้ถือเป็นของขวัญชิ้นใหญ่เลยล่ะ

หลี่ไท่ผิงกำลังยืนด่าใครบางคนอยู่หน้าดำหน้าแดง

หลิวเกินไหลเข้ามาได้จังหวะพอดี ตอนที่เขาผลักประตูเข้าไป หลี่ไท่ผิงกำลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หรือไม่ก็กำลังเรียบเรียงคำด่าอยู่ ทำให้เกิดความเงียบไปชั่วขณะประมาณสิบกว่าวินาที