บทที่ 237 ไปก็ได้วะ!

หัวหน้าชิวอยู่ได้ไม่นาน ดื่มเหล้าเสร็จ กินเนื้อเสร็จ ก็หยิบถั่วลิสงไปอีกกำหนึ่งแล้วก็จากไป

ที่แท้หัวหน้าชิวก็มาแอบกินของอร่อยที่ห้องของเขานี่เอง

หลิวเกินไหลแอบหัวเราะในใจ

ก็ใช่ล่ะสิ ดูจากลูกน้องของเขาแต่ละคนแล้ว ถ้าหัวหน้าชิวกล้าเอาเหล้าเหมาไถครึ่งขวดกับเนื้อตุ๋นอีกครึ่งกล่องนี้ไปที่ห้องพักหัวหน้ารถไฟล่ะก็ แค่เขาได้จิบเหล้าสักอึก กินเนื้อสักชิ้น ก็ถือว่าเขาแข็งแรงเหมือนวัวกระทิงแล้ว

แม้ว่าหัวหน้าชิวจะอยู่ได้ไม่นาน แต่ก็ทำให้ความง่วงของหลิวเกินไหลหายไปจนหมดสิ้น บวกกับเสียงโครมครามของรถไฟ หลิวเกินไหลพลิกตัวไปมาอยู่ครู่ใหญ่ถึงจะหลับลงได้ พอตื่นเช้าขึ้นมา ก็เกือบจะเก้าโมงแล้ว