บทที่ 239 นี่สิถึงจะเรียกว่าการเสพสุขในป่าใหญ่

เช้าวันรุ่งขึ้น รถไฟก็มาถึงสถานีซื่อผิง

หลิวเกินไหลเดินออกจากชานชาลาไปพร้อมกับกระแสผู้คน ท่ามกลางสายตาของหัวหน้าชิว, ฝางโหย่วเหลียง, หลี่ชุ่ยหง และฟางเจวียนที่มองมาส่ง

พอออกจากสถานีรถไฟ หลิวเกินไหลก็เปิดแผนที่นำทาง กวาดล้างสหกรณ์จัดหาและจำหน่ายของรัฐไปหลายแห่ง

เขาใช้ลูกอมนมยี่ห้อกระต่ายขาวเป็นใบเบิกทาง กวาดซื้อเมล็ดก๊วยจี๊, เฮเซลนัท, เมล็ดสน, วอลนัทภูเขา และเห็ดเจินของสหกรณ์หลายแห่งจนเกือบจะเกลี้ยง

ที่ฉีต้าเป่าพวกเขาพูดนั้นไม่ผิดเลย ผลไม้แห้งของภาคตะวันออกเฉียงเหนือไม่แพงจริงๆ แค่ชั่งละไม่กี่เฟินเท่านั้น ใช้เงินไปเพียงสิบกว่าหยวน ในมิติวิเศษของเขาก็มีผลไม้แห้งกว่าสองร้อยชั่งแล้ว