บทที่ 277 จำเป็นต้องจริงจังขนาดนี้เลยเหรอครับ?

ตอนที่สองอาจารย์ลูกศิษย์กลับมาถึงห้องทำงาน สองคู่หูอาจารย์ลูกศิษย์คู่นั้นก็กลับมาถึงแล้ว กำลังนั่งล้อมวงคุยกันอยู่ข้างเตาผิง บนตะแกรงเหล็กที่ครอบอยู่บนเตามีกล่องข้าวห้าใบกับหมั่นโถวแป้งข้าวโพดอีกสองสามลูกวางอยู่

“เกินไหล เสบียงแห้งที่แกพกมาล่ะ เอาออกมาอุ่นหน่อยสิ” หวังต้งยื่นมือออกมาให้หลิวเกินไหล

“วางอยู่ในลิ้นชักครับ!”

หลิวเกินไหลเดินไปหลังโต๊ะทำงานของตัวเอง แสร้งทำเป็นดึงลิ้นชักออกมา หยิบกล่องข้าวใบหนึ่งกับหมั่นโถวลูกใหญ่ออกมา

“วางอยู่ในลิ้นชักจริงๆ เหรอ? เมื่อกี้ทำไมฉันไม่เห็นล่ะ?” ฉีต้าเป่าลุกขึ้นรับกล่องข้าวไป ใบหน้างุนงง