บทที่ 285 ทั้งหมดนี่ท่านเป็นคนบังคับผมเองนะ

“ได้สิ” หลี่ลี่ตอบตกลงโดยตรง “ตอนเที่ยงเลิกเรียนแล้ว เธอสามารถออกไปซื้อรองเท้าได้ ตราบใดที่ไม่กระทบกระเทือนการเรียนตอนบ่ายก็พอแล้ว”

ใจกว้างขนาดนี้เลยเหรอ?

หลิวเกินไหลไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง เขานึกว่าหลี่ลี่จะสร้างความลำบากให้เขาสักหน่อยเสียอีก

หลังจากวิ่งออกกำลังกายเสร็จ กลับมาถึงหอพักก็ใกล้จะหกโมงแล้ว รอจนกระทั่งพับผ้าปูที่นอนตามที่อาจารย์ฝึกฝ่ายกิจการภายในต้องการเสร็จ ก็ใกล้จะหกโมงครึ่งแล้ว ควรจะกินข้าวเช้าแล้ว

หวังเลี่ยงเหนื่อยจนเดินแทบจะไม่ไหว หลิวเกินไหลพวกเขาก็เลยช่วยเขาไปเอาอาหารเช้ามาให้ นำกลับมาที่หอพัก