บทที่ 298 ถึงภูเขาจะสูงก็บดบังดวงอาทิตย์ไม่มิด

“ไสหัวไปเลย แกสิพี่รอง ทั้งบ้านแกนั่นแหละพี่รอง” จางฉวินเสียอาการอีกแล้ว

“ฮ่าๆๆๆ...”

พี่น้องสองสามคนก็หัวเราะครืนอีกครั้ง

ความรู้สึกที่สร้างความสุขของตัวเองบนความทุกข์ของคนอื่นนี่มันดีจริงๆ

หลายคนหัวเราะเล่นกันมาถึงหน้าประตูโรงเรียน น้องสาวของกัวฉุนเป่าก็ยืนรอเขาอยู่แล้ว