บทที่ 318 ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว!

หลังจากฟังเรื่องสนุกในหมู่บ้านจบแล้ว หลิวเกินไหลก็พาผู้เฒ่าหวังมายังข้างรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง เอาของในรถพ่วงออกมา

แป้งข้าวโพด, แป้งขาว, ข้าวสาร อย่างละสิบชั่ง, เนื้อหมูป่าชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่ง, ผักสดอีกกองหนึ่ง, และยังมีเหล้าเลือดกวางอีกไหหนึ่ง

ขอบตาของผู้เฒ่าหวังแดงก่ำอยู่บ้าง “แกหาธัญพืชมาก็ไม่ง่าย ต่อไปก็ไม่ต้องเอามาให้ฉันแล้วนะ”

“ท่านคิดว่าผมให้ท่านเหรอครับ? ผมให้คุณย่าของผม... ไม่สิ ให้กับอนุภรรยาสี่นางของท่านต่างหาก”

ปากเสียจริงเรา เกือบจะเรียกหมูว่าคุณย่าอีกแล้ว