บทที่ 326 ชื่อเดียวกับพ่อของเขา

ลานหน้าสถานีรถไฟเงียบสงบกว่าเมื่อวานมาก ที่มองเห็นได้ก็คือผู้โดยสารที่รีบร้อนเดินทาง ไม่มีผู้พลัดถิ่นที่ตกค้างอยู่

สองคู่หูอาจารย์ลูกศิษย์เฝิงเหว่ยลี่กับหวังต้งต่างก็ลาดตระเวนอยู่บนลานกว้าง ตรวจสอบบัตรประจำตัวของผู้โดยสารเป็นครั้งคราว

ในยุคนี้ ออกจากบ้านต้องมีจดหมายแนะนำตัว คนที่ไม่มีจดหมายแนะนำตัวก็มีข้อสงสัยว่าเป็นผู้พลัดถิ่น

แน่นอนว่า ก็มีพวกอันธพาลข้างถนนกับโจรขโมยปะปนอยู่ด้วย เจอพวกแรก พวกเขาก็ไม่เกรงใจไล่ไปเลย เจอพวกหลัง ถ้าจับไม่ได้คาหนังคาเขา ก็ไล่ไปไม่ได้ก็แค่แอบจับตามองไว้

จินเม่าไม่ได้หยุดพัก พาหลิวเกินไหลเดินผ่านลานกว้าง มาถึงถนนข้างลานกว้าง