บทที่ 348 โจวโหย่วขว้างตาสว่างแล้ว

หลิวเกินไหลไม่ได้พูดอะไรมากอีกต่อไป เกี่ยวไส้เดือน, เหวี่ยงเบ็ด, เอาปลายคันเบ็ดจุ่มลงไปในน้ำ, ค้นหาปลาที่ก้นน้ำต่อไป

คราวนี้ เขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่ปลาดุก

เขาชอบกินปลาดุก แต่คนอื่นอาจจะไม่ใช่ อย่างไรเสียก็ให้คนอื่น งั้นก็เจออะไรก็ตกอันนั้น

ไม่นาน เขาก็พบปลาหลีฮื้อตัวใหญ่ตัวหนึ่ง คาดว่าน่าจะหนักเจ็ดแปดชั่งได้

ปลาหลีฮื้อเป็นปลากินไม่เลือก ฤดูหนาวน้อยนักที่จะกินอาหาร อาศัยไขมันที่สะสมอยู่ในร่างกายเพื่อผ่านฤดูหนาว ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงจะรีบกินอาหารที่มีโปรตีนสูงเพื่อเสริมสร้างร่างกาย ในตอนนั้น ใช้ไส้เดือนก็สามารถตกขึ้นมาได้