บทที่ 356 เหมือนเด็กสองคนที่ไม่รู้จักโต

หลวี่เหลียงหมดอารมณ์จะพูดทันที

ของอย่างพรสวรรค์น่ะเรียนรู้กันไม่ได้ มีก็คือมี ไม่มีก็คือไม่มี

ไม่ใช่แค่หลวี่เหลียง ความสงสัยในใจของจินเม่ากับซุนฉ่วงก็หมดไปเช่นกัน

พวกเขาก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไมหลิวเกินไหลถึงได้จับโจรเก่งขนาดนี้ คำสองคำว่า ‘พรสวรรค์’ ก็อธิบายได้ชัดเจนทั้งหมดแล้ว

ในสถานีตำรวจคึกคักกว่าปกติไม่น้อย ไม่ใช่แค่กลุ่มของหลิวเกินไหลพวกเขา กลุ่มอื่นๆ ก็มีผลงานเช่นกัน ที่แตกต่างคือ กลุ่มอื่นๆ ที่จับได้โดยทั่วไปก็คือโจรขโมยคนเดียว ที่จับได้เป็นแก๊งก็มีแค่กลุ่มของหลิวเกินไหลพวกเขา