บทที่ 365 นี่คือคิดจะมาชุบมือเปิบเหรอ?

“น้องสาว!”

เจ้าหนูนั่นรีบร้อนลนลานพุ่งเข้าไปในห้องข้างใน คว้าตัวเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งไว้

เมื่อกี้ที่ล้มลงไปก็ไม่เบา เสื้อผ้าของเขาขาดไปหมดแล้ว หลายแห่งก็มีเลือดซึมออกมา

หลิวเกินไหลไม่มีความเห็นใจต่อเขาเลยแม้แต่น้อย

ล้วนเป็นเรื่องที่หามาเองทั้งนั้น