บทที่ 372 โดนปล้นสะดมอย่างน่าอนาถ

จะไปส่งคน... งั้นก็คือสามารถนั่งรถไฟไปเที่ยวข้างนอกได้น่ะสิ!

ดวงตาทั้งสองข้างของหลิวเกินไหลเป็นประกายขึ้นมา ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าก้นไม่เจ็บเท่าไหร่แล้ว

“ครับ รับประกันว่าจะทำงานให้สำเร็จลุล่วง”

จินเม่าลุกขึ้นยืน ยืนตรงทำความเคารพ

โจวฉี่หมิงโบกมือ “นี่คือสถานีนะ ไม่ใช่กองทัพ ไม่ต้องเคร่งขรึมขนาดนั้น”