บทที่ 382 ไม่กวนประสาทแกให้ตายไปเลยก็ให้มันรู้ไป!

“แกกลับมานี่ พูดให้ชัดเจนก่อนแล้วค่อยไป!” เถียนต้าวิ่นร้อนใจขึ้นมา แหกปากตะโกนโหวกเหวกกับหลิวเกินไหล

หลิวเกินไหลหันกลับมาอย่างแรง “เจ้าหนูอย่างแกอยากจะโดนดีอีกรึไง?”

เถียนต้าวิ่นสั่นสะท้านทีหนึ่ง

ได้เห็นความเหี้ยมโหดของหลิวเกินไหลกับตาตัวเองแล้ว ในกระดูกของเขาก็พลันถูกความหวาดกลัวครอบงำในทันที

หลิวเกินไหลไม่ได้สนใจเขาอีกต่อไป เดินทอดน่องขึ้นไปบนตึก