บทที่ 415 เห็นคำพูดของข้าเป็นแค่ผายลมใช่ไหม?

วันรุ่งขึ้น หลิวเกินไหลก็มาทำงานตามปกติ

เหมือนกับที่เขาคิดไว้ เมื่อคืนคนในกลุ่มสืบสวนสอบสวนกับกลุ่มลาดตระเวนยุ่งอยู่ทั้งคืน ก็พากันไปนอนชดเชยแล้ว มีเพียงเฝิงเหว่ยลี่ที่มาทำงาน

เพิ่งจะเลยเวลาทำงานไปไม่นาน เฝิงเหว่ยลี่ก็ไปลาดตระเวนแล้ว

ที่ควรอู้งานก็อู้งาน ที่ควรจะทำงานก็ทำงาน ทำแค่สิ่งที่ตัวเองควรจะทำ อย่างอื่นไม่สนใจเลย เฝิงเหว่ยลี่ผู้เป็นจิ้งจอกเฒ่าในที่ทำงานคนนี้น่ะถือว่าเข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้ว

หลิวเกินไหลไม่ได้ไปลาดตระเวนหรอกนะ เฝิงเหว่ยลี่เพิ่งจะไป เขาก็ปิดประตูห้องทำงาน เอาเท้ายกขึ้นไปบนโต๊ะ ใช้หมวกคลุมหน้า งอตัวอยู่ในเก้าอี้นอนชดเชย