บทที่ 427 เงื่อนไขหนึ่งข้อ

“เหล่าลิ่ว หัวหน้าทีมของเราพูดมาตั้งนานแล้ว แกคิดอย่างไร ไม่ใช่เอาแต่หัวเราะ พูดมาสิ!” กัวฉุนเป่าทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียงให้หัวหน้าทีมสิงอย่างเหมาะสม

“ผมหัวเราะเหรอ?” หลิวเกินไหลเช็ดหน้าทีหนึ่ง รอยยิ้มบนใบหน้าก็พลันหายไปทันที

“ยังจะไม่หัวเราะอีกเหรอ? เหงือกแทบจะโผล่ออกมาแล้ว” กัวฉุนเป่าเบ้ปาก

“ถ้างั้นแกดูสิว่าบนฟันฉันมีใบผักปวยเล้งติดอยู่รึเปล่า?”

“ไสหัวไปเลย!”