บทที่ 432 ร่วมมือกันหลอกเขา

หลิวเกินไหลไม่ได้สนใจเขา หยิบม้านั่งเล็กตัวหนึ่งมานั่งลงข้างใต้ก้น วางแผ่นกระสอบป่านข้างๆ แผงของตาเฒ่าแก้ว แล้วก็วางเหรียญทองแดงเหล่านั้นของครั้งที่แล้วลงไปอีก

จากนั้น เขาก็หยิบเนื้อตุ๋นออกมาจากกระเป๋ากล่องหนึ่ง, หมั่นโถวขาวใหญ่ลูกหนึ่ง, และยังมีเหล้าเหมาไถอีกขวดหนึ่ง

กัดหมั่นโถวไปคำหนึ่ง, กินเนื้อตุ๋นไปชิ้นหนึ่ง, แล้วก็ดื่มเหล้าเล็กๆ ไปอึกหนึ่ง, ปากก็ดังจ๊อบๆ อยู่ไกลๆ ก็ยังได้ยิน, ในปากก็ยังพึมพำ

“หอมจริงๆ! เอ่อ...”

คำนี้น่ะกินมากเกินไป ตอนที่กลืนลงไปก็ติดคอไปหน่อย หลอดอาหารก็ถูกอุดตัน