บทที่ 434 ขุดบ่อน้ำ

“แกจะแลกหรือไม่แลก? ไม่แลกฉันก็จะไปแล้ว ไม่มีเวลามาโอ้เอ้กับท่าน” หลิวเกินไหลถือถุงเล็กๆ ขึ้นมาก็เดินจากไป

“แลกๆๆ” ตาเฒ่าแก้วคว้าตัวเขาไว้ทีหนึ่ง ถอนหายใจอย่างหนัก “ทำธุรกิจมาทั้งชีวิต ครั้งแรกที่ขาดทุนหนักขนาดนี้”

หลิวเกินไหลไหนเลยจะไปสนใจว่าท่านขาดทุนหรือไม่ ตัวเองได้กำไรก็พอแล้ว

“นี่ก็ไม่ได้ชั่งนี่นา!” หลิวเกินไหลแสร้งทำเป็นท่าทางลำบากใจ แล้วก็มองดูเฒ่าบ้านนอกที่อยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง “ยังมีอีกห้าชั่ง ไม่อย่างนั้น ท่านเอาของอย่างหนึ่งมาแลกหน่อยไหม? ผมก็ไม่เอาเปรียบท่านหรอกนะ พอๆ กับของของตาเฒ่าแก้วก็พอแล้ว”

จัดการไปคนหนึ่งแล้ว ยังมีอีกคนหนึ่ง!