บทที่ 437 ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นเชฟ

หลิวเกินไหลสูดจมูกฟุดฟิด

กลิ่นใบยาเส้น

น่าจะเป็นของที่หลิวซวนจู้ให้เขา

ใบยาเส้นที่เขาซื้อมาครั้งที่แล้วไม่ได้แบ่งออกไป ให้หลิวซวนจู้ไปทั้งหมด ให้พ่อคนนี้ของเขาได้ลิ้มรสความสุขของการรู้จักบุญคุณต้องทดแทนอีกครั้ง

“จะไปตายอะไร ดูหางที่แกว่งนั่นสิ มีชีวิตชีวาจะตายไป” ทันใดนั้นหลิวเกินไหลก็รู้สึกไม่มั่นคงอยู่บ้าง