บทที่ 443 คดีฆ่ายกครัว

“สหายน้อยคนนี้ปากหวานจริงๆ” ตำรวจหญิงก็พลันยิ้มแย้มดั่งดอกไม้ “พี่สาวคนสวยอะไรกัน อยู่ในทีมก็อย่าเรียกฉันแบบนี้นะ ฉันชื่อหลินชิวผิง แกชื่ออะไร?”

ยังไม่ทันจะได้ชิมเลย ท่านจะไปรู้ได้อย่างไรว่าผมปากหวาน?

หลิวเกินไหลตอบกลับนางในใจ ปากก็ยิ้มว่า “ผมชื่อหลิวเกินไหลครับ พี่หลินครับ ท่านรู้ไหมครับว่าคดีนั้นน่ะสถานการณ์เป็นอย่างไร? เล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิครับ”

พูดจบ หลิวเกินไหลก็หยิบลูกอมนมออกมาหนึ่งกำมือ วางไว้บนโต๊ะทำงานของหลินชิวผิง

พอมาถึงก็โดนต่งฉงโหย่วอะไรนั่นเมินเฉย ความดื้อรั้นของหลิวเกินไหลก็กำเริบขึ้นมา