บทที่ 446 แม้แต่ประตูใหญ่ก็ไม่ให้เฝ้า

ต่งฉงโหย่วเพิ่งจะมาถึง ก็หอบแฮ่กๆ พุ่งเข้าไปในธนาคาร ไม่ได้มองหลิวเกินไหลกับหลวี่เหลียงเลยแม้แต่แวบเดียว

หลิวเกินไหลก็คิดไว้แล้วว่าจะแก้ตัวอย่างไร อ้อ ไม่ใช่ คิดไว้แล้วว่าจะอธิบายอย่างไร ผลคือไม่ได้ใช้เลยทั้งหมด

หยิ่งทะนงจริงๆ

“ตามขึ้นไป” หลวี่เหลียงเรียกหลิวเกินไหลหนึ่งเสียง เดินเร็วตามต่งฉงโหย่วขึ้นไป

เดิมทีหลิวเกินไหลก็ไม่ได้คิดจะตามเข้าไป หลวี่เหลียงเข้าไปแล้ว เขาก็ได้แต่ต้องโยนก้นบุหรี่ทิ้งไป ก็ตามเข้าไปด้วย