บทที่ 451 ดักคน

“เหล่าลิ่ว จะดักจูเก่อหงคนนั้นอย่างไร?” หลวี่เหลียงกลุ้มใจอยู่บ้าง

“แกคิดอย่างไร?” หลิวเกินไหลไม่อยากจะใช้สมองเอง ก็โยนปัญหาไปให้หลวี่เหลียงอีกครั้ง

“จัดการยากหน่อย” หลวี่เหลียงชี้ไปที่ชานชาลาไกลๆ ใกล้ๆ “รถที่มาจากทางใต้น่ะโดยทั่วไปก็จะผ่านเมืองเทียนจิน ถ้าหากจูเก่อหงคนนั้นไปเมืองเทียนจินจริงๆ ก็นั่งรถขบวนไหนก็ได้กลับมาที่เมืองสี่จิ่ว”

“ชานชาลามากมายขนาดนี้ รถไฟทีละขบวนๆ สลับกันเข้าสถานี แค่อาศัยพวกเราสามคนจับตามองไม่ไหว วิธีที่ดีที่สุดก็คือการรออยู่ที่ทางออก”

“แต่ในนี้ก็ยังมีปัญหาอีกอย่างหนึ่ง แกดูดีๆ นะ ผู้โดยสารออกจากสถานีไม่ใช่ว่ามีแค่ทางออก ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น เผื่อว่าจูเก่อหงคนนั้นไม่เดินออกจากทางออก เดินย้อนกลับไปตามทางรถไฟ อ้อมออกจากสถานีรถไฟล่ะ? จะต้องปิดทางออกทั้งหมด แค่อาศัยพวกเราสามคนรับรองว่าไม่พอ”