บทที่ 485 กลายเป็นเรื่องในครอบครัว

“พี่เขย พี่มาจนได้นะครับ”

เสียงของเกาเซี่ยดังมาจากหน้าประตู ปนเสียงสะอื้น ราวกับเด็กที่ถูกรังแกแล้วได้เจอผู้ปกครอง

เจ้าหมอนี่ดึงผ้าขี้ริ้วที่อุดปากออกไปนานแล้ว แต่เงียบมาตลอด ก็เพื่อรอจังหวะนี้นี่เอง

“หุบปาก! ดูสารรูปแกสิ ไม่ได้เรื่องเลย”

เสียงที่แฝงไปด้วยอำนาจดุขึ้นมาหนึ่งประโยค ก่อนจะสั่งการต่อ “เปิดกุญแจมือของพวกเขา”