บทที่ 492 ความผิดหวังต่างหากที่ทำให้คนเติบโต

เจ้าหน้าที่เสี่ยวหวังออกคำสั่ง เกาเซี่ยและโก่ววั่งไฉก็เข้าประกบแม่สามีของหลิวฟางจากซ้ายขวาในทันที ส่วนหลานชายของผู้อำนวยการซุนก็ใช้เชือกมัดแขนของแม่สามีของหลิวฟางไพล่หลังอย่างคล่องแคล่ว

“ฉันรื้อค้นบ้านของลูกชายลูกสะใภ้ฉันเอง พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาจับฉัน? พวกคุณยังมีความยุติธรรมอยู่ไหม?” แม่สามีของหลิวฟางยังคงบิดตัวดิ้นรน

“บ้านของลูกชายลูกสะใภ้คุณ?” เจ้าหน้าที่เสี่ยวหวังหันไปถามเฉียนต้าจื้อ “นี่คือบ้านของคุณรึเปล่า?”

พอเห็นแม่ถูกจับ เฉียนต้าจื้อก็เริ่มร้อนใจขึ้นมาบ้าง พอถูกเจ้าหน้าที่เสี่ยวหวังถาม เขาก็ตัวสั่นเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้า แล้วตอบตามความจริง “มะ...ไม่ใช่ครับ บ้านหลังนี้เป็นของน้องเขยผม... คือ... คือหลิวเกินไหลเป็นคนซื้อครับ”

“ได้ยินรึยัง?” เจ้าหน้าที่เสี่ยวหวังถามแม่สามีของหลิวฟางอีกครั้ง “คุณยังมีอะไรจะพูดอีกไหม?”