บทที่ 527 นี่แหละที่เขาเรียกว่ารู้จักใช้ชีวิต

พอจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดกินข้าวเสร็จ หลิวซวนจู้ก็ล้างเนื้อล้างตัวแล้วเข้านอน หลี่หลันเซียงก็พาไฉ่เสียเข้าไปในห้องด้านใน แต่ไม่ได้ขึ้นเตียง แค่นั่งอยู่บนขอบเตียงกล่อมเด็กหญิงตัวน้อยให้หลับ

ตอนแรกหลิวเกินไหลก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก พอตอนที่เขากลับเข้าห้องตัวเอง เดินผ่านห้องของสองพี่น้องเกินสี่เกินว่าง ก็พบว่าสองพี่น้องไม่อยู่ ตอนแรกเขาก็นึกว่าสองพี่น้องไปตักน้ำล้างเท้า แต่รออยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ขึ้นไปนอนบนเตียงแล้ว ก็ยังไม่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากห้องข้างๆ สองคนนั้นไปทำอะไรกัน? ล้างเท้ายังต้องใช้เวลานานขนาดนี้?

หลิวเกินไหลเปิดแผนที่นำทางโดยไม่รู้ตัว ก็พบว่าสองพี่น้องพากันไปที่หุบเขาอู่เต้าหลิ่งแล้ว พร้อมกับพวกเขายังมีคนอีกไม่น้อย ดึกดื่นค่ำคืน พากันไปที่หุบเขาอู่เต้าหลิ่งทำไม? ในหมู่บ้านจะจัดให้ไปล่าสัตว์อีกแล้วเหรอ?

หลิวเกินไหลกำลังแปลกใจอยู่ ก็พบว่าหลี่หลันเซียงลงจากเตียงออกจากประตูไป แม่จะไปทำอะไร? ล่าสัตว์? ไม่ใช่แน่!

ถ้าหากในหมู่บ้านจัดให้ไปล่าสัตว์จริงๆ ไม่มีเหตุผลที่หลิวซวนจู้ผู้ชายอกสามศอกจะมานอนหลับอุตุ ปล่อยให้ภรรยากับลูกเข้าป่า แล้วตกลงจะทำอะไรกันแน่?