บทที่ 530 จับคู่มั่วซั่ว

การที่ผู้อำนวยการเหอกับผู้อำนวยการอวี๋มาได้ ก็ถือว่าเป็นการไว้หน้าหลิวหมิ่นไม่น้อย แน่นอน พวกเขาอาจจะไม่ได้มาเพราะเห็นแก่หน้าหลิวหมิ่นก็ได้ แต่ไม่ว่าจะมาเพราะเฉิงซานชวนที่เป็นเลขานุการอธิบดี หรือจะมาเพราะเขาที่เป็นยอดฝีมือในการล่าสัตว์ การที่หลิวเกินไหลออกหน้าต้อนรับพวกเขาทั้งสองคนก็ไม่มีอะไรผิด

ทั้งสองคนไม่ได้มามือเปล่า ผู้อำนวยการอวี๋นำเหล้าดีมาสองขวด ผู้อำนวยการเหอนำกับข้าวมาหกอย่าง มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นฝีมือของพ่อครัวใหญ่หนิว เฉิงซานชวนกับผู้อำนวยการทั้งสองคนนี้สนิทสนมกันดีอยู่แล้ว ผู้อำนวยการทั้งสองก็ไม่ได้ทำตัวเป็นคนนอก ไม่นานก็คุยกับญาติและเพื่อนของเฉิงซานชวนได้อย่างออกรส ไม่นาน ทั้งสองคนก็เข้าร่วมวงเล่นไพ่เล่นหมากรุก

เจี่ยหยางยิ่งสนิทกับพวกเขามากกว่า เขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กกับเฉิงซานชวน เติบโตมากับคนกลุ่มนี้ตั้งแต่ยังไม่ใส่เสื้อผ้า มีเขาคอยปรับบรรยากาศ ก็ไม่มีอะไรให้หลิวเกินไหลต้องทำแล้ว หลิวเกินไหลไม่ได้เข้าไปร่วมวงด้วย ออกจากห้องนั่งเล่น แล้วไปยังห้องครัว หลิวฟาง หลิวหมิ่น และจางลี่ต่างก็กำลังช่วยกันอยู่ในครัว เฉียนต้าจื้อก็ตามมาด้วย ช่วยก่อไฟอย่างแข็งขัน ในครัวมีคนเพิ่มขึ้นมามากมายขนาดนี้ในคราวเดียว ก็ครึกครื้นขึ้นมาทันที

พอหลิวหมิ่นมาถึง เฉิงหลินก็ส่งตะหลิวให้ แล้วก็ยืนอยู่ข้างๆ คุยเป็นเพื่อนเธอ ถึงแม้หลิวหมิ่นจะเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟในภัตตาคารของรัฐ แต่เธอก็ได้เรียนรู้ฝีมือทำอาหารจากพ่อครัวใหญ่หนิวมาไม่น้อย แม่บ้านทั่วไปยังสู้ไม่ได้จริงๆ ตั้งแต่ที่หลิวหมิ่นพาเฉิงซานชวนกลับบ้าน แล้วก็หมั้นหมายกันแล้ว หลิวหมิ่นก็ไปบ้านของเฉิงซานชวนอยู่ไม่น้อย สนิทสนมกับพี่สาวและน้องสาวสามีในอนาคตไปนานแล้ว จากท่าทีที่เฉิงหลินกับเฉิงฮวนมีต่อหลิวหมิ่น ก็ดูออกว่าคนในครอบครัวเฉิงพอใจกับลูกสะใภ้ในอนาคตคนนี้มาก ถ้าไม่ใช่ว่าช่วงเวลาไม่เหมาะสม ครั้งนี้คนที่มาบ้านเฉิงคงจะไม่ใช่แค่รุ่นลูกสามคน พ่อแม่ของเฉิงซานชวนก็อาจจะมาด้วย

หญิงมีครรภ์สองคนอย่างหลิวฟางกับจางลี่ไม่ได้ทำงานอะไร นั่งคุยกันเรื่องลูก หลิวฟางในฐานะผู้มีประสบการณ์ ก็กำลังถ่ายทอดประสบการณ์ให้จางลี่ พ่านพ่านน้อยไม่ได้อยู่เฝ้าพ่อแม่ เด็กหญิงตัวน้อยสนใจหมูหันมากกว่า พอมาถึงก็นั่งยองๆ อยู่ข้างกองไฟ จ้องมองหมูหันที่หมุนไปมาไม่วางตาน้ำลายไหลยืด