บทที่ 567 เฝ้าตอไม้รอกระต่าย

สถานะของสถานีตำรวจในยุคนี้ค่อนข้างน่าอึดอัด เรื่องความสงบเรียบร้อยก็มีสำนักงานป้องกันร่วม เรื่องคดีความก็มีกรมสาขา สถานีตำรวจในเวลาปกติส่วนใหญ่จะทำสองเรื่อง—จับขโมยและจับสายลับศัตรู ดังนั้น ทุกครั้งที่มีปฏิบัติการจับสายลับ ที่สถานีก็จะให้ความสำคัญมาก เจ้าหน้าที่ภาคสนามทุกคนต้องมากันครบ

หวังต้งสงสารลูกศิษย์ พอกินข้าวกลางวันเสร็จก็ส่งฉีต้าเป่าไปนอนชดเชยที่หอพัก ก่อนเลิกงาน หลิวเกินไหลไปเรียกเขา ตอนนั้นฉีต้าเป่ากำลังนอนหลับสนิท โชคดีที่เจ้าหมอนี่นอนไม่กรน ไม่อย่างนั้น หลิวเกินไหลก็ต้องกังวลเรื่องคุณภาพการสอนในอนาคตของเฉินเจวียนแล้ว

ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงหม่าฉุนเหมยที่ซื่อผิงขึ้นมา อดที่จะสงสารภรรยาของเขาไปอีกสองสามวินาทีไม่ได้—ก็ไม่รู้ว่าภรรยาของเธอเป็นครูรึเปล่า คนที่เข้าร่วมปฏิบัติการในคืนนี้ถูกเรียกไปยังห้องทำงานของโจวฉี่หมิง นับรวมโจวฉี่หมิงกับเสิ่นเหลียงไฉแล้ว ทั้งหมดมี แบ่งออกมาเป็นหกคน สำหรับสถานีตำรวจแห่งหนึ่ง ถือว่ายิ่งใหญ่โอ่อ่าอย่างยิ่ง

ก็เหมือนกับที่หลายคนเดาไว้ ปฏิบัติการในคืนนี้ก็คือการจับสายลับ ที่แตกต่างจากเมื่อก่อนก็คือ ปฏิบัติการในคืนนี้คือการเฝ้าตอไม้รอกระต่าย ข้อมูลของสายลับเป็นพนักงานขายของสหกรณ์คนหนึ่งที่แจ้งความมา ผู้หญิงคนหนึ่งที่มาซื้อของตอนที่หยิบเงินออกมา ก็หยิบธนบัตรสีสันสดใสใบหนึ่งออกมา ถึงแม้ว่าเธอจะรีบยัดกลับเข้าไปในกระเป๋าทันที ก็ยังคงถูกพนักงานขายที่สายตาแหลมคมเห็นเข้า

ตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่าทุกคนต่างก็ป้องกันสายลับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้าหน้าที่แปดประเภทหลักที่ต้องติดต่อกับคนแปลกหน้าอยู่บ่อยๆ ก็จะมีการอบรมพิเศษ หนึ่งในหัวข้อการอบรมก็คือการสอนให้พวกเขารู้จักเงินตราต่างประเทศ พนักงานขายคนนั้นมองแวบเดียวก็จำได้ว่านั่นคือธนบัตรดอลลาร์สหรัฐ ก็รีบแจ้งความกับสถานีตำรวจทันที