บทที่ 577 โควตากลับมาแล้ว

รออีกครู่หนึ่ง โจวฉี่หมิงก็ออกมา คราวนี้ เขาไม่ได้ขอกุญแจรถจากหลิวเกินไหล เขานั่งลงไปในรถพ่วงข้างทันที “กลับสถานี” เคยเสียเปรียบมาแล้วครั้งหนึ่ง หลิวเกินไหลก็ไม่ได้ถามว่าอธิบดีกู้มอบหมายภารกิจอะไรให้อีก เขาแค่สตาร์ทเครื่องมอเตอร์ไซไซค์

“แกทำไมไม่ถามว่าอธิบดีกู้หาฉันมีเรื่องอะไร?” โจวฉี่หมิงถามขึ้นมาทันที “ท่านพูดอะไรนะครับ? ผมไม่ได้ยิน” หลิวเกินไหลอาศัยเสียงเครื่องมอเตอร์ไซค์แสร้งทำเป็นหูหนวก

“แกล้งทำเป็นกับฉันเหรอ? ฉันว่าเจ้าหนูอย่างแกคงจะหาเรื่องเจ็บตัวอีกแล้ว” โจวฉี่หมิงด่า “ดังหน่อยสิครับ ท่านทำไมอ้าปากแต่ไม่มีเสียง?” พอเห็นโจวฉี่หมิงจะซ้อมเขา หลิวเกินไหลก็บิดคันเร่ง รถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างก็คำรามพุ่งออกไป ทำเอาโจวฉี่หมิงต้องรีบจับที่จับอย่างแรง

ให้แกไปร่วมมือกับคนอื่นมาหลอกฉัน! มองดูท่าทางทุลักทุเลของโจวฉี่หมิง ในใจของหลิวเกินไหลก็รู้สึกสะใจขึ้นมาทันที

ระหว่างทางกลับสถานีตำรวจ ก็เจอเข้ากับรถของหัวหน้าหน่วยชุยที่ขับสวนกลับมาพอดี บังเอิญจริงๆ หัวหน้าหน่วยชุยก็บีบแตรอีกทีหนึ่ง ถ้าไม่ใช่ว่าถนนในเมืองหลวงกว้างเกินไป หลิวเกินไหลก็อยากจะปาดหน้าเขาสักที ให้เขาได้อวดเบ่งอีก