บทที่ 690: มีอะไรกันจริงๆ ด้วย

คำพูดของฉินเฉิงซวง หลิวเกินไหลก็ไม่ได้เชื่อทั้งหมด ผู้หญิงที่เจ็บแค้นยามประเมินผู้หญิงที่มายั่วยวนสามีตัวเองย่อมต้องมีความรู้สึกส่วนตัวเจือปนอยู่บ้าง

พอออกมาจากคลังสินค้า หลิวเกินไหลก็ถาม ผอ.เว่ย ต่อ “ท่านลุงเว่ย ชื่อเสียงของเหอเสี่ยวเฟิ่งเป็นยังไงบ้างครับ?”

“ก็มีแต่เรื่องซุบซิบนินทากันไปเรื่อยล่ะนะ ยังไงก็ไม่มีใครเคยเห็นกับตาจริงๆ ใช่ไหมล่ะ?” คำตอบของ ผอ.เว่ย ค่อนข้างคลุมเครือ

ยังรู้จักรักษาชื่อเสียงของโรงงาน หลิวเกินไหลยิ้มๆ ไม่ได้ถามอะไรต่อ ผอ.เว่ย ก็เขยิบเข้ามาหาเอง “เอ่อ... คือว่า เสี่ยวหลิว เมื่อไหร่คุณจะเอาเนื้อหมูป่ามาส่งได้ล่ะ?” กลัวว่าหลิวเกินไหลจะคิดว่าเขารีบร้อนเกินไป ผอ.เว่ย ก็อธิบายเพิ่ม: “ไม่รู้ว่าคนที่บ้านคุณอยากได้อาหารกระป๋องอะไร อยากได้เท่าไหร่ พวกเราจะได้เตรียมตัวล่วงหน้าไว้ก่อน ถูกไหม?”

โรงงานกระป๋องใหญ่โตขนาดนี้ ใช้กระป๋องแลกเนื้อหมูป่า ยังจะต้องเตรียมตัวล่วงหน้า ข้ออ้างของคุณมันจะปลอมไปกว่านี้อีกหน่อยได้ไหม? “สุดสัปดาห์นี้แล้วกันครับ! หมูป่าก็ไม่ใช่ว่าอยากได้ก็จะได้เลย ใช่ไหมล่ะ?” หลิวเกินไหลยิ้ม “นั่นก็จริง งั้นสุดสัปดาห์ฉันจะรอคุณนะ” ผอ.เว่ย ถูมือไปมาสองที ยังดี ที่ไม่ได้ทำปากจ๊อบแจ๊บ