บทที่ 700: ไม่เห็นเคยได้ยินว่าลูกท้อเหลืองกระป๋องมันขับปัสสาวะนะ

ตอนนี้ กุ้งแม่น้ำทอดเสร็จแล้ว หลิวเหลียนกำลังตักมันออกมา หลิวเกินไหลปัดมือของสือเหล่ยที่กำลังหยิกแขนเขาออก แล้ววิ่งเข้าไปช่วย

เขาตักกุ้งแม่น้ำที่ทอดแล้วใส่จานยกไปที่โต๊ะอาหารก่อน แล้วก็ไปช่วยหลิวเหลียนตักน้ำมันในกระทะออกมา กระทะที่บ้านเป็นกระทะใบใหญ่ เป็นแบบที่ตั้งอยู่บนเตาเลย น้ำมันที่ทอดของเสร็จแล้วต้องใช้กระบวยตักออกมา อากาศร้อนๆ แบบนี้ น้ำมันก็ร้อนมาก พอโน้มตัวไปบนกระทะ ไอความร้อนที่ระเหยออกมาก็ปะทะเข้าตัวตรงๆ พัดลมระบายอากาศก็ไม่ช่วยอะไรเลย

“ดูน้องชายแกสิ แล้วดูแกบ้าง เอาแต่กิน” หลิวเหลียนดุลูกสาวอีกแล้ว สือเหล่ยตอนนี้กำลังถือช้อนกินอาหารกระป๋องอยู่ พอได้ยินคำพูดนี้ ก็รีบทำหน้าทะเล้นยกถ้วยเข้ามาป้อนหลิวเหลียนคำหนึ่งทันที “แม่คะ ลองชิมดู หวานมากเลย”

“คิดจะอุดปากฉันเหรอ? ที่ต้องพูดฉันก็ยังต้องพูด” หลิวเหลียนกินอาหารกระป๋องในปาก แต่ก็ไม่ขัดจังหวะการดุสือเหล่ยเลย “ก็ได้ๆ ค่ะ หนูรู้ว่าผิดแล้ว ต่อไปไม่ไปล่าสัตว์อีกแล้วก็ได้ ใช่ไหมล่ะ?” สือเหล่ยออดอ้อน

หืม? หมายความว่าไง? สือเหล่ยแอบเข้าป่าไปล่าสัตว์คนเดียวอีกแล้วเหรอ? หลิวเกินไหลทำงานไปพลาง แอบฟังหลิวเหลียนบ่นสือเหล่ยไปพลางอย่างเงียบๆ