บทที่ 707: ช่างเป็นแผนยืมดาบฆ่าคนที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ

ทันใดนั้น หลิวเกินไหลก็คิดอะไรขึ้นมาได้อีกอย่างหนึ่ง เขาพูดกับพวกพี่น้องว่า: “พวกพี่รออยู่ที่นี่นะ ผมจะไปเอาของหน่อย”

ไม่รอให้พวกพี่น้องได้ถามอะไรเขา หลิวเกินไหลก็วิ่งออกไปทันที

พอเลี้ยวผ่านดงต้นอ้อไปสองสามแห่ง เขาก็หยุดลง หาที่ร่มๆ สักแห่ง นั่งลงแล้วจุดบุหรี่มวนหนึ่ง

กะว่าเวลาผ่านไปพอสมควรแล้ว หลิวเกินไหลก็ขยี้บุหรี่ดับ ในมือก็มีห่อกระดาษทาน้ำมันเพิ่มมาห่อหนึ่ง แล้วก็เดินเล่นสบายๆ กลับไป

พอเขากลับมาถึงที่ที่พวกพี่น้องรออยู่ ลวี่เหลียงก็มาถึงแล้วเหมือนกัน เขาเอาทั้งปืนพกและกุญแจมือของพวกพี่น้องกลับมาด้วย กำลังทยอยแจกจ่ายให้ทีละคน