บทที่ 727: ส่งฤกษ์

“ท่านอา ท่านพี่เขยใหญ่ นี่พ่อแม่ผมเองครับ” เฉิงซานชวนรีบเดินเข้าไปต้อนรับ แนะนำให้หลิวซวนจู้กับเฉียนต้าจื้อรู้จัก

หลิวซวนจู้มีท่าทีประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เฉียนต้าจื้อก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่ สองพ่อตาลูกเขยนี่พากันหงอไปหมดแล้ว

“สวัสดีครับคุณดอง”

ผอ.เฉิงยิ้มพลางยื่นมือทั้งสองข้างออกมาหาหลิวซวนจู้ ดูจากท่าทีที่กระตือรือร้นนี้ เห็นได้ชัดว่าคงเคยได้ยินเฉิงซานชวนเล่าให้ฟังแล้วว่าพ่อตาในอนาคตของเขาเป็นคนนิสัยอย่างไร

“สวัสดีครับ สวัสดีครับ” หลิวซวนจู้เช็ดมือกับเสื้อผ้าสองที ถึงได้จับมือกับผอ.เฉิง จากนั้นก็พูดขึ้นมาทันทีว่า “อย่ามายืนกันในลานบ้านเลยครับ เข้าบ้านๆ เข้าไปคุยกันในบ้าน ต่อไปก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ไม่ต้องเกรงใจกันหรอก”