บทที่ 730: กระสุนนัดนั้นขอมาเปล่าประโยชน์

ลูกศิษย์โดนยื่นคำท้า จินเม่าก็หมดอารมณ์จะออกลาดตระเวนแล้ว เขาลากหลิวเกินไหลไปถามไถ่ทั่วสถานีตำรวจว่ามีใครเห็นเหตุการณ์บ้างไหม

ไม่ว่าคนคนนั้นจะไปสืบถามตำแหน่งห้องทำงานของหลิวเกินไหลมาได้เมื่อไหร่ก็ตาม กระดาษโน้ตแผ่นนั้นถูกแปะไว้ในช่วงเวลาที่สองอาจารย์ศิษย์ออกไปลาดตระเวน ขอเพียงแค่สืบให้ชัดเจนว่าในช่วงเวลานั้นมีคนน่าสงสัยหรือไม่ ก็จะสามารถหาผู้ต้องสงสัยได้

น่าเสียดาย ถามไปรอบหนึ่ง ก็ไม่ได้ความอะไรเลย

คนที่มาติดต่อราชการที่สถานีตำรวจในแต่ละวันมีเยอะแยะไปหมด โดยเฉพาะช่วงเช้าแบบนี้ คนเข้าๆ ออกๆ อย่างน้อยก็มีหลายสิบคน ทุกคนต่างก็ยุ่งอยู่กับธุระของตัวเอง คนที่ไม่ยุ่ง ส่วนใหญ่ก็คงกำลังคุยเล่นไร้สาระอยู่ ใครจะไปมีอารมณ์สนใจเรื่องอื่น?

ประเด็นสำคัญคือ ไม่มีใครคิดเลยว่าจะมีคนกล้ามาหาเรื่องถึงสถานีตำรวจ ใครๆ ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ใครๆ ก็ไม่ได้มองอะไรเป็นพิเศษ