บทที่ 740: โดนด่าติดกันสองมื้อ

รถจี๊ปจอดลงที่หน้าประตูลานบ้าน หลิวเหลียนเพิ่งจะลงจากรถก็ถามหลิวเกินไหลทันที “คนที่นั่งอยู่บนรถพ่วงข้างคันเมื่อกี้นี้ใช่พี่รองของเธอรึเปล่า?”

“ครับ” หลิวเกินไหลพยักหน้า “เพื่อนร่วมรุ่นที่โรงเรียนตำรวจของผมมีธุระนิดหน่อยมาหาผม ให้พี่รองผมนำทางมาให้ พี่รองผมรีบกลับไปทำงาน ก็เลยไม่ได้รอคุณแม่กลับมาก่อน”

พอได้ยินคำพูดนี้ สือถังจือที่ลงจากรถอีกฝั่งหนึ่งก็เหลือบมองหลิวเกินไหลแวบหนึ่งโดยไม่รู้ตัว

“อ้อ” หลิวเหลียนพยักหน้า “เด็กคนนี้ก็ขยันขันแข็งดีเหมือนกันนะ เดี๋ยวเธอไปบอกกับหล่อนหน่อยว่า แม่ชอบหล่อนมาก ให้หล่อนว่างๆ ก็มาเที่ยวเล่นที่บ้านได้”

“ครับ” หลิวเกินไหลพยักหน้ารับคำ