บทที่ 744: ก็ยังรู้จักรักษาหน้าอยู่เหมือนกันนี่นา

ในยุคสมัยนี้ เสบียงอาหารล้วนมีปริมาณจำกัด คุณกินไป คนอื่นก็ไม่มีกิน ดังนั้น โดยพื้นฐานแล้วไม่มีใครไปอาศัยกินข้าวบ้านคนอื่นหรอก ยิ่งไปกว่านั้น ครอบครัวของกัวฉุนเป่าก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร ถ้าจะไปอาศัยกินข้าว พวกพี่น้องโดยธรรมชาติก็ต้องเตรียมของกินไปด้วย

พากันไปเดินวนรอบร้านผักผลไม้และร้านขายธัญพืชน้ำมันที่ใกล้ที่สุดรอบหนึ่ง ผักก็ซื้อมาได้สองสามอย่าง แต่กลับซื้อธัญพืชไม่ได้

ช่างบังเอิญเสียจริง ธัญพืชที่ร้านขายธัญพืชน้ำมันหมดสต็อกพอดี แม้แต่ธัญพืชทดแทนก็ไม่มี

หลิวเกินไหลเดิมทีก็คิดจะกินธัญพืชทดแทนสักหน่อย มาทำเป็นรำลึกความหลังอันขมขื่นอะไรทำนองนั้น ในเมื่อสวรรค์ไม่ให้โอกาสเขา งั้นก็คงทำได้แค่กินอะไรดีๆ หน่อยแล้ว

“พวกนายไปบ้านเหล่าซื่อก่อนแล้วกัน ฉันจะไปเดินหาดูอีกหน่อย” หลิวเกินไหลขึ้นคร่อมรถพ่วงข้างของตัวเอง