บทที่ 764: ไม้เท้าทั้งยาวทั้งตรง

“อย่าเพิ่งรีบร้อน ฉันมีวิธี”

ซุนเป่าเกินมองออกถึงความคิดของหลิวเกินไหล เขาหยิบจอบอันหนึ่งขึ้นมาจากรถเข็นล้อเดียว เทียบดูกับรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง “เอาจอบมัดไว้ข้างหลัง แล้วก็เอาด้ามจับทั้งสองข้างของรถเข็นล้อเดียวมัดติดกับจอบ แบบนี้ก็ลากรถเข็นล้อเดียวกลับไปได้แล้วไม่ใช่เหรอ?”

ให้ตายสิ! ซุนเป่าเกินนี่มันถือว่ารถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างเป็นลาแล้ว

“ฉันว่าน่าจะได้นะ” หลิวเกินไหลแสร้งทำเป็นพยักหน้า แล้วก็สั่งซุนเป่าเกิน “แกไปหาเชือกมาสักสองสามเส้นสิ เอาแบบเหนียวๆ หน่อยนะ ไม่เหนียวมันมัดไม่อยู่หรอก”

“ฉันจะไปยืมเชือกป่านมาเดี๋ยวนี้แหละ” ซุนเป่าเกินวางจอบขวางไว้บนรถพ่วงข้าง หันหลังเพิ่งจะเดินเข้าร้านขายเครื่องมือการเกษตรไป ด้านหลังก็มีเสียงดัง โครม ทันที จากนั้น ก็ตามมาด้วยเสียงคำรามของมอเตอร์ไซค์