บทที่ 770: ไม่สามารถไม่สนใจได้

ยัยเด็กบ้าแกนี่อยากจะไปเที่ยวเล่นสินะ? จะมาหาข้ออ้างอะไรอีก? ยังจะช่วยอาจารย์ซื้อเฟอร์นิเจอร์... ฉันก็เชื่อแกหรอก

พอคิดอีกที หลิวเกินไหลก็ตัดสินใจว่าจะพา สือเหล่ย ไปเดินเล่นที่ตลาดนกพิราบสักรอบหนึ่ง

เรื่องที่ยัยเด็กบ้านี่คิดจะทำ ต่อให้ใช้เก้าวัวลากก็คงหยุดไม่ได้ แค่ดูจากตอนที่เธอแอบเข้าป่าล่าสัตว์ก็เห็นได้ชัดแล้ว ถ้าเขาไม่พาไปด้วย เธอก็ต้องแอบไปเองแน่ๆ

ในป่าไม่ได้น่ากลัวเท่าคน คนอันตรายกว่าสัตว์ป่าตั้งเยอะ

ต่อให้ สือเหล่ย จะนิสัยแก่นหรือป่าเถื่อนยังไง แต่สุดท้ายก็ยังเป็นเด็กผู้หญิงอยู่ดี หลิวเกินไหลไม่วางใจให้เธอไปตลาดนกพิราบคนเดียวแน่นอน