บทที่ 776: เบิกได้จริงๆ เหรอ?

ที่บ้านของฉินจ้วงจริงๆ แล้วก็ไม่ได้ยากลำบากอะไร ไม่อย่างนั้น ก็คงไม่มีเงินไปวิ่งเต้นหางานให้เขาหรอก

ทำงานมาหลายเดือน ได้รับเงินเดือนแล้ว ฉินจ้วงก็เริ่มจะแต่งตัวดูแลตัวเองบ้างแล้ว

ผลคือ เพิ่งจะเปลี่ยนมาใส่รองเท้าหนังคู่ใหม่ ก็ต้องมาวิ่งพันเมตรไปตามรางรถไฟ ทำเอาเขาถึงกับปวดใจแย่เลย

เขาถือไม้เท้าฟาดไปที่ก้นของหมอนั่นดัง แปะ แปะ สองที หมอนั่นก็ส่งเสียงร้องออกมาสองครั้งเหมือนกับหมูที่กำลังโดนเชือดในวันปีใหม่เหมือนกัน

ตอนที่คุมตัวสองคนนี้เดินกลับ เพราะก้นเจ็บแสบร้อนราวกับไฟลวก สองคนนั้นก็เลยเดินได้ไม่เร็ว ทำเอาฉินจ้วงโกรธขึ้นมาอีกแล้ว เหวี่ยงไม้เท้าไล่ต้อนพวกเขาราวกับไล่ต้อนฝูงแกะ ปากก็ยังคงด่าทอไม่หยุด